Posts tonen met het label Tears Run Rings. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tears Run Rings. Alle posts tonen

zaterdag 4 september 2010

Shoegaze Track Top 10



Omdat ik even de tijd nodig heb om al de geweldige nieuwe muziek die op mij af komt te verwerken, maar toch zin heb om iets te posten zou ik u graag even vervelen met mijn persoonlijke top 10 Shoegaze songs. Ik ben de laatste tijd nog meer into Shoegaze dankzij de geweldige albums van Tear Run Rings (Distance) en Film School (Fission). Maar goed hier zijn ze dan:

10. Film School - When I'm Yours (Fission, 2010, USA, CA)


De meest recente song uit het rijtje. Mooie zachte zang en prachtig gitaarwerk. (zie review)




9. Ceremony - Someday (Rocket Fire, 2010, USA, VA)


Rocket Fire is een goed -zij het niet extreem goed- album van dit voorjaar. Someday steekt wel met kop en schouders uit boven de andere nummers van het album. (zie Eden Is Neon review)




8. A Place To Bury Strangers - I Know I'll See You (A Place To Bury Strangers, 2007, USA, NY)


A Place To Bury Strangers lokten mij in 2009 voor de eerste en voorlopig laatste keer in mijn leven naar de Shelter op Pukkelpop voor een meer dan geslaagd optreden.
Ook wel een van de luidste en ruigste optredens die ik ooit heb gezien trouwens.



7. Asobi Seksu - Thursday (Citrus, 2006,USA, NY)


Dit groepje uit Brooklyn hoort stiekem meer thuis in het dream pop genre maar wordt gekenmerkt door een grote invloed uit de shoegaze. Ze zingen af en toe in het Japans maar ik prefereer hun Engelse songs. Thursday haalt het net van Exotic Animal Paradise dat op datzelfde Citrus-album staat. In 2009 bracht de groep nog een tour-only cd Rewolf uit, hierop staan vooral akoestische nummers en het trekt naar mijn mening op niet veel. Tenslotte ben ik blijkbaar niet in staat om de naam "Asobi Seksu" correct te onthouden. Dus als u me over Abiso Seksu hoort spreken dan weet u hoelaat het is.



6. Les Discrets - Song For Mountains (Septembre Et Ses Dernières Pensées, 2010, Frankrijk)


Les Discrets zingt meestal in het Frans en doet een beetje folkachtig en duister aan. Septembre Et Ses Dernier Pensées is een absolute parel maar is helaas niet erg bekend. (Lees review)





5. Mogwai - Mogwai Fear Satan
(Mogwai Young Team, 1997, Schotland (VK))


Mogwai wordt vaak meer in het progressive rock hokje gegooid maar hoort ontegensprekelijk ook bij shoegaze thuis. Dit lange instrumentale nummer bouwt de spanning op om uiteindelijk de gitaren te laten ontploffen zoals nooit tervoren. Mogwai Fear Satan staat op hun debuutalbum maar ook op het live-album dat de groep dit jaar uitbracht (lees review).




4. Tears Run Rings - Innocent (Distance, 2010, USA, CA)


Distance is veruit het beste shoegaze album van 2010, Innocent is daar het bewijs van. (Lees review)




3. Malory - Sleeper (The Third Face, 2005, Duitsland)


Het enige Duitse bandje uit de hoop is niet erg bekend maar maken uitsluitend shoegaze van een enorm hoge kwaliteit die soms sterk aan Slowdive doet denken. Hun laatste album Pearl Diver dateert van 2009 (lees Eden Is Neon review).



2. M83 - status quo tussen We Own The Sky (Saturdays=Youth, 2008, Frankrijk) en Teen Angst (Before The Dawn Heals Us, 2005, Frankrijk)


Het project van Fransman Anthony Gonzalez is de belangrijkste vertegenwoordiger van de elektronische shoegaze en slaagt er in om het ene prachtalbum na het andere voort te brengen. Het laatste dateert inmiddels van 2008, onlangs verscheen er erchter een soundtrack voor de film Black Heaven (2010). M83 heeft ontelbaar veel nummers die in deze top 10 thuishoren, maar dat zou al te saai zijn. Gonzalez is niet voor niets een van mijn grote idolen.






1. Slowdive - When The Sun Hits (Souvlaki, 1993, Engeland (VK))


Slowdive, naast My Bloody Valentine de oergroep van het genre, bestaat helaas al 15 jaar niet meer. Hun beste album, Souvlaki, blijft vooralsnog onverslagen en bevat naast When The Sun Hits (ongeveer het beste nummer aller tijden) nog vele andere wonderen der muziek zoals Alison, Daggers en Machine Gun. Hoe vaak ik ook naar When The Sun Hits luister, ik blijf enorm onder de indruk en ontroerd door haar absolute schoonheid.

zondag 25 juli 2010

Tears Run Rings - Distance


Ich bin wieder da! Na twee weekjes cultuur opsnuiven in Wenen, toch wel een van de mooiste steden ter wereld en het Habsburgse Hongarije ben ik bezig om een grote muziek-achterstand weg te werken. Tijdens mijn vakantie heb ik me vooral geamuseerd door de beste albums van het voorjaar nog eens te beluisteren. Maar er kwam ook wat nieuwe muziek aan te pas, en als er dan één album is wat ik jullie absoluut niet wil onthouden dan is het Distance van Tears Run Rings wel.

U kent dit bandje uit de West-Coast van de VSA waarschijnlijk niet, maar hun tweede album is een serieus zwaargewicht. Tears Run Rings maakt dan ook nog maar sinds een drietal jaren wondermooie dream pop en shoegaze.
Zij brengt ons met melancholische melodieën (mind the alliteratie!) naar de hoogdagen van de shoegaze in het begin van de jaren 90. De invloed van icoonband Slowdive is dan ook niet ver te zoeken.

Distance begint met het magische Happines 3, een intro van formaat die na 1min23 uw hart laat bloeden van schoonheid. Haal uw figuurlijke zakdoek maar boven.
Het iets levendigere Forgotten is ook erg oorstrelend en doet me ongelofelijk sterk denken aan het Souvlaki-album van Slowdive. Die hemelse gitaren en prachtige samenzang van Laura Walting en Matthew Bice maken mijn dag meteen goed. De echte shoegazeliefhebber moet hiervan gewoon kwijlen, kwijlen zeg ik u!
Met Reunion kiest men voor iets ruwere schoonheid, maar deze diamant straalt wel meer dan zijn geslepen variant. De titel-track brengt terug rust in uw ziel, tenminste totdat het einde de beruchte wall of sound op u afschiet.


Daarmee zijn de hoogtepunten nog lang niet gedaan, elk lied is pure schoonheid, maar tegen het einde bereikt die schoonheid toch wel zijn absolute maximum, Compromise nadert die top zeer nader. Maar de kers op de taart is zonder enige twijfel het sublieme Innocent. De prachtige lyrics en de geniale melodie vormen met de onmisbare gitaren misschien wel een van de best shoegazesongs ooit. Misschien is uw olifantenvel bestand tegen zo een wonder, mijn huid valt alleszins al snel ten prooi aan het kippenvelfenomeen.

Distance sluit af met Hapiness 4 maar de Japanse versie, die ik blijkbaar heb, bevat nog twee bonus tracks, Destroyer en Io, waarvan vooral die eerste de moeite waard is.

Het is me duidelijk, het is feest voor het shoegazegenre, want er is een nieuwe grootheid opgestaan. De muzikale waarde van Distance vind ik zelfs zo groot dat ze equivalent lijkt aan Souvlaki. En ik ben niet de enigste. Zo schreef Burningworld: "I know people throw this word away very carelessly these days but the fact of the matter is that "Distance" is a masterpiece."

Distance is nu al een van de beste albums van 2010, waar wacht u nog op? Misschien op de officiële release-datum, 24 augustus.

1. Happiness 3
2. Forgotten
3. Inertia
4. Reunion
5. Distance
6. Divided
7. Forever
8. Compromise
9. Innocent
10. Happiness 4

Bonus:

11. Destroyer
12. Io

Forgotten from Tears Run Rings on Vimeo.






Download: Innocent mp3