maandag 31 oktober 2011

Dom - Family of Love EP


De garage pop band Dom uit Massachussetts bracht onlangs hun tweede EP genaamd Family of Love uit (vorig jaar debuteerden ze met de Sun Bronzed Greek Gods EP). De nieuwe EP is een combinatie van zonnige indie pop en licht psychedelische space rock. Dat alles gekruid met een speels garage-sfeertje. Let vooral op de prachtige title track en het shoegazy Damn. Bij Happy Birthday gaat Dom trouwens plots de elektronische tour op (zelf vernoemen ze Daft Punk als invloed). Amusant, maar geef me toch maar de vertrouwde stijl, deze overtuigt een pak beter.

Hoe dan ook, Family of Love is een EP die veel goeds voorspelt voor een toekomstig album. En dat terwijl de heren vorig jaar al door verschillende websites de hemel in werden geprezen. Misschien ligt het succes deze keer aan producer Nicolas Verhnes, wiens naam gelinkt is aan Animal Collective en Björk, respectievelijk kei-onbekende band uit Amerika en een of ander obscuur zangeresje met een ipad-obsessie uit Ijsland. U merkt het, dit is een 'band to watch'.

Tracklist:

01 Telephone
02 Family of Love
03 Damn
04 Happy Birthday
05 Some Boys (feat. Emma)

zondag 30 oktober 2011

Audiocæneat! - Red Sessions

Audiocæneat! is een band uit Dresden. In dat opzicht heeft ze een voordeel, want ik hou enorm van Dresden, zonder twijfel één van Duitsland's en Europa's mooiste steden. Ze werd totaal verwoest in WOII, maar daarna in al haar Saksische grandeur heropgebouwd. Terwijl Frederik de Grote van Pruisen investeerde in zijn verlichte regime en vooral in zijn militaire slagkracht (wat later uiteraard in zijn voordeel speelde), pakte koning Frederik August I van Saksen (als keurvorst Frederik August III genoemd) het helemaal anders aan dan zijn noorderburen. Het Saksische leger stelde niets voor, maar de cultuur kende er een ongeziene groei. Kunst, muziek, architectuur. Dresden was in de 18de eeuw de place to be.

Met zo een erfenis heb ik ook vandaag nog een welwillend oog voor Saksische export-producten, zoals de muziek van Audiocæneat!. Ze noemen zichzelf shoegazers, maar u mag daar gerust de term post-rock bijplakken. Hun rock is best wel hard, maar niet hard genoeg om mij af te schrikken. Een vergelijking met Mogwai dringt zich dan ook op, al is de invloed van The Smashing Pumpkins en Tool ook wel duidelijk hoorbaar.

Red Sessions is het debuut dat het viertal vorige winter zelf uitbracht, wegens de vele zeer positieve reacties en de snelle uitverkoop brengt het Belgische label Frontal Noize het nog eens uit in Europa (sinds 25 oktober). Terecht, want de ingewikkelde gitaarcomposities op deze plaat zijn gewoonweg fantastisch. Vooral het epische Painting the Earth with Night Flares (hier hoor je duidelijk de gelijkenis met The Smashing Pumpkins) is een song die me met verstomming slaat. Ik durf het amper nog een song te noemen, het is een geniale compositie. Ook The Truth Unfolded I en Buh! zijn uitzonderlijke mooie staaltjes post rock, die kunnen concurreren met Mogwai's beste nummers. Eindigen doet Red Sessions met het gigantische Idylla, een erg cinematic uitgewerkte track van zestien minuten.

Red Sessions is ongetwijfeld een van de betere Post rock releases van 2011, dat maakt van Audiocæneat! dé revelatie van het genre.

Tracklist:

1)From the Massives to the Masses
2)Kalypso
3)Painting the Earth with Night Flares
4)The Truth Unfolded I
5)Buh!
6)Idylla

Gigamesh - Gigamesh EP

Gigamesh is de nieuwe Disco-electro revelatie uit Minneapolis, VSA. Zijn eponieme debuut EP gooit hoge ogen, net zoals zijn uitstekende remixen voor Theophilus London, RAC, White Sea, Katy B en vele anderen. Heer Gigamesh slooft zich dan ook uit met uiterst feestelijke clubtracks, opgevrolijkt door zwoele guest vocals. Vooral het vrolijke People en het onweerstaanbare When You're Dancing - dat door kan gaan voor een mengeling van Chromeo en Michael Jackson - maken een zeer goede indruk. Geen wonder dat hij meermaals op nummer 1 stond in de lijst van de meest beluisterde tracks op The Hype Machine.
Tracklist:

1. It's So Intense
2. People (feat. Nicole Godiva)
3. Red Light (feat. Amanda Love)
4. When You're Dancing (feat. Induce)

vrijdag 28 oktober 2011

The Bats - Free All The Monsters


Na The Drums, Girls, Real Estate, Shimmering Stars en Big Troubles is het nu de beurt aan The Bats om ons te verwennen met heerlijke indie pop. The Bats is een Nieuw-Zeelandse band die inmiddels al een uitgebreide carrière achter zich heeft: ze bestaan al dertig jaar en Free All The Monsters is hun achtste album (uit sinds 17 oktober via Flying Nun Records).

Terwijl de bovenvermelde jonge groepjes teruggrijpen naar vroeger moeten The Bats dat niet echt doen, ze bestonden immers vroeger ook al. Met andere woorden: ze moeten niet grijpen, ze zijn het gewoon. Toch klinkt Free All The Monsters wonderbaarlijk fris, met mooie gitaren en harmonische vocals. Het is af en toe een erg geslaagde combinatie van een zachte mannen- en vrouwenstem, maar meestal is het enkel zanger Robert Scott die we horen. Hoe dan ook, het klinkt allemaal erg charmant en liefelijk. En om het u en vooral mezelf gemakkelijk te maken heeft de band het verhaal achter het album in een strip gegoten:

(klik op de afbeelding om ze groter te maken)De band komt uit Christchurch, de stad die helaas wereldberoemd werd door haar desastreuze aardbeving van februari 2011. Maar van deze ellende hoor je niets. Free All The Monsters is een escapistisch stuk: bloodmooie pop met neigingen naar folk en af en toe zelfs vergelijkbaar met een rustige Arcade Fire, zoals in het fantastische It's not the same. Daarnaast springen ook de de songs Fingers of Dawn en Spacejunk er bovenuit.

Tracklist:

1. Long Halls 04:27
2. Simpletons 03:56
3. Free All The Monsters 02:57
4. See Right Through Me 04:59
5. It’s Not The Same 03:07
6. In The Subway 03:35
7. Fingers of Dawn 04:13
8. Spacejunk 04:47
9. On The Bank 03:49
10. Canopy 02:03
11. When The Day Comes 03:12
12. Getting Over You 01:53

donderdag 27 oktober 2011

Hammock - Asleep In The Downlight EP

Asleep in the Downlights - Interview by hammockmusic

Asleep In The Downlight is de prachtige nieuwe EP van het Amerikaanse duo Hammock, bestaande uit Marc Byrd en Andrew Thompson. Hammock staat bekend als ambient post-rock band, en heeft wat weg van Sigur Ros (Jonsi is trouwens een fan van het duo). Op de EP staan twee songs die een bijdragen bevatten van leden van The Church (Tim Powels en Steve Kibly), een legendarische Australische rockband die actief is sinds 1980. Daarnaast horen we op Sinking Inside Yourself voor het eerst vocals van Thompson, terwijl Byrd - die gewoonlijk de echte zanger van de twee is - het bloedmooie Parkers Chapel onder handen neemt. Het resultaat is vier songs met elk hun eigen stem, maar allen voorzien van magische post rock in een herfstige sfeer. Asleep In The Downlight is uit sinds 25 oktober via het eigen Hammock Label.

Tracklist:

1. No Agenda (Hammock featuring Steve Kilbey of The Church)*
2. Sinking Inside Yourself (Hammock)
3. Verse for Forgiveness (Hammock featuring timEbandit Powles of The Church)*
4. Parkers Chapel (Hammock)