Youth Lagoon - The Year Of Hibernation

Youth Lagoon is dé indie revelatie van het moment. Het project van Trevor Powers uit Idaho gooit momenteel hoge ogen met debuutalbum The Year OF Hibernation (uit sinds 27 september via Lefse Records). Nu Pitchfork gisteren deze plaat met de titel 'Best New Music' bekroonde ziet het er niet naar uit dat Youth Lagoon snel naar de vergeethoek zal verbannen worden.

Als u Powers' muziek per se in een hokje wil steken dan is de term bedroom dream pop best wel passend. Maar eerlijk gezegd klinkt Youth Lagoon vrij fris en uniek, ik ben niet in staat om zonder uitgebreid opzoekwerk direct een treffende gelijkenis met andere bands te vinden, en dat komt niet vaak voor. U zou thans kunnen insinueren dat het de breekbaarheid en het slaapkamergehalte van Perfume Genius deelt, maar de sound is desondanks compleet anders. Hoewel het erg rustig klinkt, is toch ook in een zekere (lage) mate opgewekt (niet altijd, maar er is altijd wel wat hoop te bespeuren), iets wat we absoluut niet van Mike Hadreas kunnen zeggen.

Ook al kunnen de nummers in het begin van The Year Of Hibernation zeker aangenaam en zelfs erg mooi genoemd worden, ik werd pas echt overtuigd en gegrepen door het prachtige July, een meesterlijk staaltje ontroering met een perfecte crescendo. Ook het volgende nummer, Montana is een van de hoogvliegers, vooral dankzij de wondermooie instrumentatie: een onzuivere piano en een mysterieus en warm bel-achtig geluid dat Youth Lagoon in zowat al zijn nummers laat terugkeren. Het is zijn kenmerk. Ten slotte is er The Hunt, een ideale afsluiter met iets prominentere vocals en het klein beetje extra dat het boven de rest verheft.

Net als Perfume Genius vergt Youth Lagoon met zijn debuut best wat tijd en inspanning van de luisteraar. Het kan zelfs even duren vooraleer u helemaal mee bent. Maar eens u het licht ziet, zal u zich uitermate verheugen.

Tracklist:

Posters
Cannons
Afternoon
17
July
Daydream
Montana
The Hunt

Zola Jesus - Conatus

Het langverwachte derde album van de Russisch-Amerikaanse Nika Roza Danilova staat niet voor niets als eerste in dit rijtje. Zola Jesus maakte ons al langer gelukkig met uitstekende muziek, maar Conatus (uit sinds 26 september via Souterrain Transmissions Records) spant voorlopig toch wel de kroon.

Ondanks de betere dosering van haar uiterst krachtige gothic stem en een lichte verandering qua instrumentatie is er niet enorm veel gewijzigd sinds Stridulum II (2010). Zola weet nog steeds moeiteloos te imponeren, dat wordt snel duidelijk in het prachtige Vessel. Naast de prachtige vocals zijn de kunstjes van de drumcomputer ook niet mis (vooral in Shivers).

Daarnaast grijpt ze op Conatus af en toe naar de strijkers, die uiteraard zeer mooi passen bij haar stijl. Luister maar eens naar het bloedmooie Hikikomori. Als bij die drumcomputer en strijkers ook nog eens synths worden toegevoegd komt Zola Jesus helemaal tot haar recht (Ixode, In Your Nature,...). Conatus is een krachtige plaat, eentje om van op de grond te vallen.

Op de site van The Guardian kan u trouwens Nika's commentaar bij elk nummer lezen en het hele album streamen (maar dat kan u hieronder ook doen).

Tracklist:

1. Swords (1:01)
2. Avalanche (3:16)
3. Vessel (4:38)
4. Hikikomori (3:40)
5. Ixode (4:10)
6. Seekir (3:43)
7. In Your Nature (3:25)
8. Lick The Palm Of The Burning Handshake (4:24)
9. Shivers (2:51)
10. Skin (4:18)
11. Collapse (4:02)

Zola Jesus - Conatus by artsandcraftsmx

Big Troubles - Romantic Comedy

Een paar weken geleden mepte Girls me nog van mijn stoel met hun geweldige Father, Son, Holy Ghost album. Maar nu krijgen de heren uit San Francisco plots serieuze concurrentie van hun broerders uit New Jersey. Big Troubles is een viertal geleid door zangers Alex Craig en Ian Drennan. Ze releasten op 27 september via Slumberland Records hun tweede langspeler genaamd Romantic Comedy.

Romantic Comedy is een perfect popalbum. Net als Girls spelen Big Troubles vooral de dreamy-kaart, met idyllische elektrische gitaren en harmonieuze engelachtige vocals. Het hoeft u dan ook niet te verbazen dat deze band evenzeer heel wat weg heeft van The Pains Of Being Pure At The Heart. Op hun komende tour spelen ze zelfs meermaals in het voorprogramma van deze indie cultband. Nu, Romantic Comedy heeft zo een gigantisch potentieel dat Big Troubles over een paar jaar zelf wel eens een cultband kan worden.

De kers op de taart van de LP is ongetwijfeld de eerste single Sad Girls (inclusief de rare doch leuke video), een erg verslavend nummer waarvan u de lyrics al snel zal meezingen. Daarnaast wil ik uw aandacht - ongevraagd maar met aandrang - in de richting van het uitstekende Misery gidsen. You'll Be Laughing is een van de interessantste songs wegens haar trage opbouw, die contrasteert met het opgewekte ritme van de andere nummers. En ik zou overigens bij elk nummer wel een lofrede kunnen afsteken, maar laten we eerlijk zijn: ik ben er te lui voor, en u wil deze stuk voor stuk hemelse tracks liever zelf ontdekken. Zolang u Minor Keys en Softer Than Science maar niet vergeet.

Romantic Comedy is een overdonderend geniaal album. Zonder twijfel het beste van de week!

Tracklist:

1. She Smiles For Pictures
2. Misery
3. Make It Worse
4. Sad Girls
5. You'll Be Laughing
6. Minor Keys
7. Softer Than Science
8. Time Bomb
9. Engine
10. Never Mine

Big Troubles - Misery by Slumberland Records

Weekend - Red EP

De Californische band Weekend is verantwoordelijk voor een van de beste Shoegaze-albums van 2010: Sports. Pitchfork plakt liever 'noise-pop' op hun muziek, maar dat lijkt me eerlijk gezegd wat belachelijk. Daarvoor klinkt het me toch wat te alternatief, duister, agressief en vernieuwend. Shoegaze mag dan niet de juiste term zijn, het genre sluit het beste aan bij hun noisy dream rock.

Weekend bracht deze maand trouwens een verbluffende nieuwe EP uit genaamd Red. Tegenover het album klinkt deze EP een klein beetje zachter (bv. het wondermooie Hazel), maar van tijd tot tijd slaat ze toch weer snoeihard toe (die zware gitaren in Your Own Nothing en Golfers). Hoe dan ook, deze San Franciscanen hebben gelukkig hun streken nog lang niet verloren: Red klinkt speels, bevrijdend, gedurfd en erg opwindend. Van songs als het fantastische The One You Want gaat mijn rock 'n roll hart sneller slaan. Of dat magistrale einde van Golfers, wat een vakmanschap!

Ik van als een blok voor bands als Weekend. Ze weten wat ze willen, en ze slagen er telkens in om me met verstomming te slaan als ze gitaren weer eens lekker laten gaan. Dit is een band die echt in staat is het komende decenium de noise-scène te overheersen.

Tracklist:

1. Sweet Sixteen

2. Hazel

3. Your Own Nothing

4. The One You Want

5. Golfers

Weekend - Hazel by Slumberland Records

Warm Ghost - Narrows

Brooklynites Paul Duncan en Oliver Chapoy vormen samen het ondefinieerbare duo Warm Ghost. U heeft het misschien gemist (hopelijk niet), maar to dusver is deze band verantwoordelijk voor de beste EP van 2011: Uncut Diamond. Een absoluut meesterwerk. Vandaag staat Warm Ghost er terug met hun debuutalbum Narrows. Een plaat waar ik, gezien de uitstekende EP, uiteraard zeer hoge verwachtingen van had.

Narrows borduurt in feite mooi verder op Uncut Diamond. Zelfs nu het album tot mijn grote vreugde uit negen nieuwe nummers bestaat. De bloedmooie stem van Duncan laat zich meevoeren door de slowed-down psychedelische synth-golven. Sommigen noemen het art pop, maar waarschijnlijk is het daar net iets té experimenteel voor. Misschien is de schoonheid universeel genoeg om een groot publiek te kunnen aanspreken (maar ik vrees ervoor). De grote kracht van Warm Ghost is de betoverende, ja zelfs hypnotisnerende combinatie van spooky vocals, elektronische ritmes en indrukwekkende synths (en nee het is geen Witch House).

De sound is soms redelijk repetitief, maar toch verandert er steeds wel wat, met de nodige elektronica, experimenten en psychedelica. U kan Narrows dan ook gerust als een intellectuele uitdaging zien. Zeker indien u weet dat Duncan de inspiratie van zijn lyrics zocht bij de legendarische Zwitserse psycholoog Carl Gustav Jung, de Amerikaanse sci-fi auteur William Gibson en de grote Argentijnse dichter-schrijver Jorge Luis Borges.

En toch ben ik niet 100% tevreden. Er mogen dan gerust wat pareltjes op de plaat staan, ik mis voorlopig de verslavende kracht van songs als Open the Wormhole in Your Heart en vooral Let My Angst Unfold in the Water like a Hound's Tongue. Maar misschien moet ik Narrows nog wat laten aansterken, zoals ik al zei is het geen makkelijke muziek. Bovendien mag u hier absoluut niet uit concluderen dat Narrows een tegenvaller is, integendeel.

Zoals ik hierboven vermeldde is de muziek traag golvend en dus ideaal om tot rust te komen. Maar uiteraard zonder in slaap te vallen. In feite heeft deze band een perfecte bandnaam, het album is werkelijk angstaanjagend en toch warm en hoopgevend. Voorlopig ben ik vooral weg van opener G.T.W.S., een nummer dat zeker potentie heeft om na een uitgebreider onderzoek de pracht van de EP te evenaren. Ook I Will Return en Myths On Rotting Ships klinken hoe langer hoe indrukwekkender. Als dit zo door gaat ben ik de EP volgende week al helemaal vergeten.

Narrows is een groeier (neem er uw tijd voor!), maar niettemin een erg beklijvend album. Warm Ghost is zeker niet vrij van enige pretentie, maar als u goed naar hun werk luistert beseft u dat dat niet ten onrechte is. Duncan en Chapoy maken weer zeer duidelijk waarom muziek tot de zeven vrije kunsten behoorde.

Narrows is uit sinds vandaag, 27 september, via Partisan Records.

Tracklist:

G.T.W.S.

I Will Return

Once One

Myths On Rotting Ships

Ply7

Inside And Out

Mariana

Splay Of Road

An Absolute Light

Stream het volledige album via AOL.